Bjálkakofi

Bjálkakofi er eitt  af þekktustu mynstrum í bútasaumi. Blokkin byrjar með miðju sem oft er ferningslaga miðja og í kring um miðjuna eru saumaðar ræmur – bjálkar, gjarnan þannig að skiptist á ljóst og dökkt. Þetta er þó ekki alltaf og litavalið bara eftir höfði hvers og eins. 
Blokkirnar er hægt að setja saman á ýmsa vegu, reyndar svo marga að óvinnandi vegur er að telja þá upp en algengar uppraðanir eru t.d. Barn Raising, Sunshine and Shadow og Straight Furrow. 
Bjálkakofa er hægt að sauma úr afgöngum (scraps) eða eftir litaplani. Þannig höfðar bjálkakofinn til bæði óreyndra og reyndra bútasaumara.
Áður fyrr var bjálkakofinn oft saumaður á undirlag. Það helgaðist oft af því að ræmurnar voru mjög mjóar og erfitt að sauma þær saman öðruvísi en á undirlag. Bjálkakofinn er oft álitinn amerísk uppfinning og lögð áhersla á að mynstrið vísi í bjálkakofa á sléttum Ameríku, þar sem hefðbundin rauð miðja sé eldurinn í arninum, ljósi hluti blokkarinnar merki sólarhlið hússins og sú dökka skuggahliðina. Það að mynstrið var einna vinsælast á þriðja og fjórða áratug 19. aldar, ýtti enn frekar undir þessa skilgreiningu. 
Þegar málið er skoðað nánar kemur hins vegar í ljós að mynstrið er mun eldra og hefur sést t.d. á breskum ilmvatnspoka frá miðri 18. öld. Einnig má sjá lítinn kassa sem ætlaður er undir saumadót frá sama tíma með mynstrinu í The National Museum of Scotland. Einnig má nefna að þegar gamlar grafir voru opnaðar í Egyptalandi á 18. öld, fundust þúsundir dýramúmía og ljóslega má sjá hvernig vafningarnir mynda bjálkakofamynstur. Margar þessara múmía voru sendar til Englands þar sem bændur notuðu þær sem áburð. Það má vel geta sér þess til að eiginkonur bænda hafi séð mynstrið og fundist það nógu fallegt til að endurtaka. 
Á Bretlandseyjum er mynstrið oft kallað „Canadian Logwork“ enda fjölmörg bjálkakofateppi í Kanada. Þannig er ekki gott að vita hvaðan mynstrið kom og hvernig það ferðaðist milli Bretlands og Ameríku – Kanada.